63. ඛුද්ධක ශිව ජාතකය
කතාව
බුදුරජාණන් වහන්සේ රජගහ පුර වැඩවසන සමයෙහි, එකල රජගහ පුර වැසියන් අතර පුදුම සහගත සිදුවීමක් සිදුවිය. එක රජෙක්, ස්ත්රීන් 500ක් හා පිරිමින් 500ක් සමඟින් අනුරාගයෙන් මත්ව, සිල් සතර පවා නොරකින්නෝ, රජ මාළිගාවේ අභ්යන්තරයෙහි විවිධ අසභ්ය ක්රියාවල නිරත වූහ. රජතුමාද, ස්ත්රීන් හා පිරිමින්ද, එකී අසාර ගුණධර්මයන්හි නිරත වීම නිසා, ඔවුන්ගේ ශරීරවලින් දුර්ගන්ධයක් හටගන්නට විය.
එකල, බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේ ඛුද්ධක ශිව නම් සෘෂිවරයෙකු ලෙසින්, හිමාල වනයේ ධ්යාන උපදවාගෙන, ඵල Giải Quán 30,000කට අධික සංඛ්යාවකින් යුත් ආශ්රමයක වාසය කළහ. ධර්මයෙහි අනුශාසනා කරමින්, ආගමික කටයුතු වල නියැලුනි.
දිනක්, රජුගේ අසභ්ය ක්රියාවන් නිසා හටගත් දුර්ගන්ධය, සුළඟ සමඟින් හිමාල වනය දක්වා පැමිණියේය. සෘෂිවරයාට, ඒ දුර්ගන්ධය නිසා, ධ්යානයෙහි පිහිටීම දුෂ්කර විය. ධර්මයට අනුකූල නොවන එම දුර්ගන්ධය, සෘෂිවරයාට මහත් කලකිරීමක් ඇති කළේය.
“මෙය කුමක්ද? මෙවැනි දුර්ගන්ධයක් මාගේ ධ්යානයට බාධා කරන්නේ!”
සෘෂිවරයා, ධ්යානයෙන් නැගිට, සිද්ධිය කුමක්දැයි විමසා බැලීමට තීරණය කළහ. ඍද්ධි බලයෙන්, රජගහ පුරයට පැමිණි සෘෂිවරයා, දුර්ගන්ධයේ උල්පත, රජ මාළිගාව බව දැන ගත්හ. රජුගේ අසභ්ය ක්රියාවන් දුටු සෘෂිවරයා, මහත් සේ කලකිරීමට පත් වූහ.
“මෙය ධර්මය නොවේ! මෙය මානව සංහතියේ විනාශය!”
සෘෂිවරයා, රජුට ධර්මය දේශනා කිරීමට තීරණය කළහ. ඍද්ධි බලයෙන්, රජ මාළිගාවට ඇතුළු වූ සෘෂිවරයා, රජු ඉදිරියේ පෙනී සිටියහ.
“මහරජ, ඔබ කරන්නේ ධර්මය නොවේ. මෙය මානව සංහතියේ විනාශයකි.”
රජු, සෘෂිවරයාගේ ධර්ම දේශනයට අවනත නොවීය. එහෙත්, සෘෂිවරයා, රජුට ධර්මයෙහි වැදගත්කම, සිල්, සමාධි, ප්රඥාවෙහි අනුශාසනා කළහ. සෘෂිවරයාගේ ධර්ම දේශනය, රජුගේ සිතේ යම් කලකිරීමක් ඇති කළේය.
“මහරජ, ඔබගේ අසභ්ය ක්රියාවන් නිසා, ඔබගේ ශරීරය දුර්ගන්ධයෙන් පිරී ඇත. මෙය ඔබගේ ආත්මයටද, ඔබගේ රාජ්යයටද, හානිකරය.”
සෘෂිවරයා, රජුට, සිල්, සමාධි, ප්රඥාවෙහි වැදගත්කම, ධර්මයෙහි අනුශාසනා කළහ. රජු, සෘෂිවරයාගේ ධර්ම දේශනයට අවනත වී, සියලු අසභ්ය ක්රියාවන්ගෙන් වැළකී, සිල්, සමාධි, ප්රඥාවෙහි නියැලුනි. රජුගේ ශරීරය, දුර්ගන්ධයෙන් මිදී, පිරිසිදු විය. රජ මාළිගාවද, ධර්මයෙන් පිරී, සාමයෙන් හා සතුටින් විය.
කලක් ගතවන විට, රජු, ධර්මයෙහි නියැලුනි. ඔහුගේ රාජ්යයද, ධර්මයෙහි ගිලී, සතුටින් හා සමෘද්ධියෙන් විය.
කතන්දරයෙන් ලැබෙන ධර්මය/කතිකාව
* ශරීරය පිරිසිදු කිරීම: ශරීරය පිරිසිදු කිරීමට වඩා වැදගත් වන්නේ සිත පිරිසිදු කිරීමයි. සිත පිරිසිදු වුවහොත්, ශරීරයද පිරිසිදු වේ.
* ධර්මයෙහි වැදගත්කම: ධර්මය, මානව සංහතියේ විනාශයෙන් ගලවාගෙන, සාමයෙන් හා සතුටින් ජීවත් වීමට මග පාදයි.
* අධ්යාත්මික විමුක්තිය: සිල්, සමාධි, ප්රඥාවෙහි නියැලීමෙන්, අධ්යාත්මික විමුක්තිය ලබාගත හැකිය.
බෝධිසත්ත්වයන් වහන්සේලා විසින් පරිපූර්ණ කරන ලද බාරමි
* ඛන්ති බාරමිය: ධර්මයෙහි අනුශාසනා කිරීමට, රජුගේ අවනත නොවීම සහ දුෂ්කරතා ඉවසීම.
* මෙත්තා බාරමිය: සියලු සත්වයන් කෙරෙහි, මෛත්රියෙන් කටයුතු කිරීම.
* දාන බාරමිය: ධර්මයෙහි දානය, ඥානය දීම.
* අධිටන් බාරමිය: ධර්මයෙහි අනුශාසනා කිරීමට, අධිටන් කරගැනීම.
* සච්ච බාරමිය: ධර්මයෙහි සත්යය, ධර්මයෙහි සත්යය පැවසීම.
* ධම්මචරියා බාරමිය: ධර්මයෙහි ධර්මයෙහි චරිතා, ධර්මයෙහි චරිතා පවත්වා ගැනීම.